Het blijft spannend
Drukproeven controleren en corrigeren is niet mijn dagelijkse werk. Maar twintig jaar werkstukken van leerlingen checken heeft me wel een soortement van voorbereid. Toch is het anders wanneer je in een proefdruk je eigen zinnen naloopt op verkeerd geplaatste komma's en ontbrekende witregels.
Geduld is niet mijn beste eigenschap...
Het is iets wat ik met mijn protagonist Noor gemeen heb. Agnieken daarentegen, mijn tweede protagonist, heeft heel veel geduld. Sommigen van de mensen die zij verpleegt, zouden zeggen: engelengeduld.
Eigenlijk klopt het niet helemaal wat ik zeg. Tijdens mijn werk, (heel) vroeger in het verpleeghuis en daarna in het onderwijs, kon ik wel degelijk veel geduld opbrengen. Dat was professioneel geduld, zelfs voor die oudjes die zes keer per nacht op de bel drukten om te kunnen plassen, of met die belhamels die tijdens Covid dachten dat ze vanuit hun bed best een mondeling Engels bij me konden afleggen. (Echt meegemaakt!)
Voor mijn schrijfproces, nu in 2026, kost geduld opbrengen me echter wel veel moeite. Het kan me niet snel genoeg gaan. Dat boek is af, dus nu moet het gepubliceerd worden ook! Ik hoorde onlangs in een literaire podcast Kate Mosse verzuchten dat ze niet begreep waarom haar uitgever haar laatste boek zo lang op de plank liet liggen. Kate Mosse is een bestseller auteur van historische romans, dus ik voel vreselijk met haar mee. Nee, Kate, ik snap het ook niet! En het maakt dat ik me een heel klein beetje beter voel, want mijn uitgever Trichis Boeken houdt zich gelukkig aan de afspraken die ik met hen maak. Het boek is af, dus volgt er een drukproef en binnen een week is alles geregeld. Op dit soort momenten ben ik blij dat ik mijn eigen pad loop, ja, ondanks de financiële aderlating die het wederom is.
Steun
Ik heb het al in een eerder blog aan getipt, en doe het opnieuw. Ik ben mijn eigen 'baas', heb geen grote commerciële uitgeverij achter me en dus ook geen gelikte marketingmachine. Een fund-me campagne op Facebook lukt ook niet, ik wil geen Facebook. Maar een beetje steun, daar zeg ik absoluut geen nee tegen!
Dus wil je me steunen, en er zeker van zijn dat ik ook deel 3 nog afschrijf en publiceer, dan kan je me een groot plezier doen door alvast een exemplaar van Zwaartekracht te reserveren bij www.trichis.nl/publicaties
Mijn dank is onpeilbaar.
Oh...de foto heb ik gemaakt in het Mildenburgbos in Oostvoorne. Want ook dat doe ik zelf.
Reactie plaatsen
Reacties